Կիրակոս Գանձակեցին XIII դարի հայ պատմիչ է, ում «Հայոց պատմությունը» ականատեսի աչքով նկարագրում է մոնղոլական առաջին արշավանքները Հայաստանում։ Հոդվածում ներկայացված են նրա կյանքը, երկի կառուցվածքը և Հյուսիսային Հայաստանի նվաճումը։
Ղազար Փարպեցու «Հայոց պատմությունը» Վահանանց պատերազմի՝ 481–484 թվականների ապստամբության հիմնական սկզբնաղբյուրն է։ Հոդվածում ներկայացված են պատմիչի կյանքը, պատերազմի նախապատմությունը և Վահան Մամիկոնյանի դերը։
XVIII դարի սկզբին Սյունիքում ծավալվեց Դավիթ Բեկի գլխավորած ազատագրական շարժումը։ Հալիձորի բերդը դարձավ հայկական ուժերի գլխավոր հենակետը և շարժման խորհրդանիշը։
1918 թվականի մայիսին Սարդարապատի, Բաշ-Ապարանի և Ղարաքիլիսայի մարտերում հայ ժողովուրդը կանգնեցրեց օսմանյան բանակի առաջխաղացումը դեպի Արևելյան Հայաստան։ Սարդարապատի հաղթանակը դարձավ շրջադարձային իրադարձություն ազգային պայքարում։
Տիգրան II Մեծը Արտաշեսյան արքայատոհմի ամենահայտնի թագավորն էր, որի օրոք Մեծ Հայքը դարձավ Առաջավոր Ասիայի ամենաազդեցիկ պետություններից մեկը։ Հոդվածում ներկայացված են նրա գահ բարձրանալը, հայկական հողերի միավորումը և տարածքային ընդլայնումը։
451 թվականի մայիսի 26-ին Ավարայրի դաշտում Վարդան Մամիկոնյանի գլխավորած հայկական զորքը կռվեց Սասանյան Իրանի դեմ՝ հանուն քրիստոնեական հավատի։ Ըստ Եղիշեի և Ղազար Փարպեցու՝ ճակատամարտը զինվորական պարտությամբ ավարտվեց, բայց հայերը պահպանեցին իրենց հավատը։
1905–1906 թվականների հեղափոխական ալիքի ժամանակ Անդրկովկասում հայ բնակչությունը դարձավ զանգվածային բռնությունների թիրախ։ Հոդվածը ներկայացնում է եկեղեցական կալվածքների բռնագրավման նախապատմությունը, Բաքվի 1905 թվականի փետրվարյան դեպքերը և հայերի ինքնապաշտպանությունը։
Օգտագործում ենք cookie-ներ կայքի աշխատանքի, իսկ ձեր համաձայնությամբ՝ վերլուծության և գովազդի համար։ Մանրամասն
